Purpose: The science of interpretation, as the most important science responsible for understanding the Qur'an, needs to be methodized and updated so that the teachings of the Qur'an can be used easily for all classes of people. In the present study, the meaning of "future research in interpretation" is the ability to create desirable models for more efficient interpretation in the future, by using scientific tools, creativity and relying on the foundations and rules of interpretation and compensating the damages of interpretation in the past.Method: This research, with descriptive analytical method, answers the question, what are the fields and requirements of future research in interpretation? Findings: The results of the current research are based on the fact that special attention to the Qur'an, as the most important source of interpretation, rationality and methodical consideration in interpretation, attention to the prerequisites of interpretation, interpretation based on the requirements of the time, the need to pay attention to thematic interpretation, studying on the history of interpretation and observing the manners and conditions of interpretation are one of the most important requirements of interpretation in the future. Results: Considering the developments that will take place in the field of knowledge, methods and expectations from science in the future, the interpretation will also change. For this reason, in order not to cause various damages to the interpretation of the Qur'an, it is necessary to pay attention to the various contexts, principles and requirements of the interpretation of the Qur'anic commentators and scholars.

قرآن کریم، کامل ترین برنامهخداوند برای بشریت بوده وپیشرفت وسعادت انسان هادرسایه بهره مندی از هدایت آن است. برای بهره مندی از هدایت قرآن به دست آوردن نظر آن ضروری است. کشفنظر قرآن منوط به آشنایی با فرایند درست نظریه پردازی قرآنی و طی مراحل آن است. این تحقیق با هدف فراهم سازی زمینه استخراج صحیح نظریه قرآن در مسائل مختلف، فرایند نظریه پردازی قرآنی را بررسی می کند. گردآوری اطلاعات به روش مطالعهکتابخانه ای و فیش برداری و پردازش به روش توصیفی و تحلیلی است. بررسی نشان می دهد، فرایند نظریه پردازی قرآنی دوازده مرحله دارد کهعبارتند از: انتخاب مسئله، ایضاح مفاهیم کلیدی مسأله، تهیهساختار، آگاهی از پیشینه ودستاوردهایبشری درباره مسأله، به دست آوردن دیدگاه های مهمدر مسئله، مطالعه اکتشافیقرآن و استخراج آیات، ارائه فرضیه، دسته بندی و مرتب کردن آیات، تفسیر آیاتگردآوری شده در جایگاه خود، مشخص کردن حد دلالت آیات، استخراج نظریه، ارزیابی نظریه.

تشکل عملیة التنظیر للعلوم التربویة قلق وهاجس دفع بالکثیر من المنظرین أن یدلوا بدلوهم حول إیجاد نظام تربوی متکامل وتسابقت الفلسفات الإنسانیة سواء البرجماتیة والمارکسیة والرأسمالیة والمثالیة والوجودیة فی طرح مبانیهم لاستنباط نظام تربوی، ومما لا شک فیه أنّ الهدف من نزول القرآن هو تربیة الإنسان وفق منهج تربوی متکامل، ولذا نری أنّ المفسّرین للقران الکریم یحاولون عرض نظریة القرآن التربویة بأسالیب مختلفة باختلاف مناهجهم فی التفسیر فمنهم من وقع فی دوامة تحمیل التجربة البشریة علی الآیات القرآنیة و لوی عنق النص لیواکبها ومنهم من اختار الأسلوب الکلاسیکی فی الالتزام بعرض مواضیع القرآن التربویة منغلقا علی ما ظهر من ألفاظ لها دون عرض النظریات البشریة علی القرآن. فی هذه المقالة حاولنا تسلیط الضوء علی أسلوب التفسیر الموضوعی وأثره علی استنباط النظام التربوی من القرآن الکریم وفقا لرؤیة السید الشهید محمد باقر الصدر الذی أسس إلی طریقة من التفسیر الموضوعی توحد بین ما توصلت إلیه التجربة البشریة وما طرحه القرآن الکریم حول استنباط نظامٍ تربوی شمولی قائم علی استکشاف نظریة متکاملة ونظام شامل للتربیة وفقا لمبانی وأصول التربیة فی الإسلام

یکی از راه های درک مفهوم متون تاریخی از جمله نصوص احادیث تفسیر به رای، بررسی دریافت مخاطبان این متون از آنها می باشد. این مقاله قصد دارد با استخراج نوع نگاه مسلمانان سده های نخست به مقوله تفسیر به رای و ارائه یک سیر تاریخی از روند تحول آن، زمینه دستیابی به معنا و مقصود اصلی احادیث تفسیر به رای را هموارتر کند.در سده نخست هجری، صحابه و تابعان هر نوع بیان قرآنی را که بر اساس اثر سلف صالح نباشد تفسیر به رای می دانستند و با اعتقاد به اینکه فعالیت تفسیری آنها بر اساس رای نیست عملا به شکل گسترده ای قرآن را تفسیر کردند. در سده دوم هجری، با تردید در آلوده نبودن میراث تفسیری سده نخست به رای گرایی، جبهه گیری ها و اتهامات آغاز می شود. این روند در سده سوم هجری تقویت می شود. در سده چهارم هجری، نخستین تلاش ها برای ارائه خوانشی جدید از تفسیر به رای شکل می گیرد و پس از مستدل شدن آن در قرن پنجم، در اواخر همین سده خوانش جدید به عنوان یک تلقی جدید از تفسیر به رای در سنت تفسیری جامعه مسلمانان نهادینه می شود.

گزاره های احتمالاتی دسته خاصی از گزاره ها هستند که در گفتار روزمره و علمی استفاده های فراوان دارند. تحلیل مفهوم و تعبیر احتمال برا ی بررسی جایگاه این گزاره ها در علم مساله ای اساسی است. تدقیق مفهوم احتمال و تعبیر آن برای فهم و ارزیابی محتوای گزاره های علمی ضرورت دارد. در این مقاله پس از معرفی دستگاه استاندارد اصل موضوعی احتمالات معرفی می گردد و پس از آن اشاره مختصری به تعابیر متفاوت احتمال خواهد شد. سه دسته اساسی از تعابیر احتمال وجود دارد: تعبیر منطقی، تعبیر ذهنی، تعبیر عینی (تمایلی). تعبیر ذهنی به عنوان پایه بیزگرایی مورد توجه بیشتری قرار دارد. هدف اصلی در این مقاله بررسی تعبیر ذهنی احتمال است که طی آن، دو دسته استدلال در باب توجیه پیروی درجات باور از اصول نظریه احتمال مورد بررسی و نقد قرار می گیرد.

تفسیر ذهنی، به عنوان یکی از چهار تفسیر مرسومِ فلسفه ی احتمال، توسط فرانک رَمزی و برونو دوفینیتی برای غلبه بر برخی مشکلات بِیزگرایی معرفی شده است. این تفسیر امروزه طرفدارانی دارد و مورد توجه بسیاری از بیزگرایان است. ویژگی معرفت شناختی چارچوب بِیزی، اعتماد ذهنی (یا اعتبار) است. هدف این مقاله، بررسی بیشتر تفسیر ذهنی فلسفه ی احتمال، از منظر تنشِ بین شناخت احتمالاتی و ادراک غیراحتمالاتی است. منظور از شناخت احتمالاتی، شناختی برپایه روابط ریاضی و بویژه فرمول بِیز است که با استفاده از اعتبارها (درجات باور) میزان اطمینان از وقوع پیشامدی را ارائه می کند و در مقابل ادراک غیراحتمالاتی حاصل تفاسیر فردی یا هر نوعی دیگر از تخصیص احتمال بدون درنظرگرفتن ریاضیاتِ احتمال است. با بررسی های صورت گرفته نشان داده خواهد شد که این تنش واقعی است و راه حل ارائه شده در این مقاله این است که در پیشبینی رخدادهای مبتنی بر تفسیر ذهنی- نمی توان از ادراک غیراحتمالاتی چشم پوشی کرد.

موضوع این مقاله تفسیر کلاسیک احتمال و نقدهای وارد بر آن: تحلیلی فلسفی-تاریخی است. احتمال کلاسیک قرن ها تنها دیدگاه غالب در نظریه احتمال بود. به دلیل برخی ایرادها و پارادوکس های مطرح شده درباره این نظریه و اصل عدم تفاوت، تفسیرهای جدیدی از سوی فیلسوفان و متفکران در آغاز قرن بیستم ارائه شد. در این مقاله به معرفی تفسیر احتمال کلاسیک از دیدگاه فلسفی-تاریخی و نقدهای وارد بر آن خواهیم پرداخت. هم چنین در این مقاله مروری اجمالی بر تفسیر بسامدی، تفسیر منطقی، تفسیر تمایلی، تفسیر ذهنی خواهیم داشت.